Benim babam şimdi doksan beş yaşında,
Hâlâ yazıyor aklı fikri başında.
Bütün geçimi Hacıbektaş taşında,
Arif oğlu Yakup daktilo başında.
Benim babam bir ömür boyu dert çekmiş,
Buna rağmen yüreği yine de berkmiş,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta