Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Düğmeli dodaktan akan sözün ahit,
Dilin hesapsız savrulan değil,
İlişir hüzünlü yüreğe
efkarında bir meyil….
Güzel şiirinizi okuyunca iliştiriverdim yukarıdaki dörtlüğü....
Dirim şarta bağlanmaz..Sevgi gözde bulunmaz....Harika yüreğinizi kutluyorum. Kaleminiz susmasın. Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta