yerinde olsam yerimde olmayı hiç istemezdim çamurdan olsa gerek ki kalbim boktu püsürdü ki kimse layıkıyla sevmedi
şüphe insanı içten içe çürütür derler
ama bu sefer beni bir kez olsun şüphe etmediğim bir insana karşı yanılmak çürütttü, bilemezdim.
o çok güvendiğin sırtın bir gün yerle bir araya gelirse beni hatırla
sevmeye yaramayan hatta varlığını unuttuğun kalbin sızlarsa solunda, acıdan inlerse
korkarak kaçtığın ama seni uyutmayan o vicdanın yakana yapışırsa gecenin bir vakti beni hatırla
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta