Yaşanmış olan her ne varsa sahte gülüşlerin gibi kaldı hafızamda.
Sadece sev istedim, beni yıprat demedim.
Nedense hiç inanmadım, keşke bir kerede olsa yanılsaydım.
Duygularım gerçekti ama sen yalandın.
Beni sen hakketmedin.
İyikim dediǧim, bir anda iyiki yoksun oldu.
Seni hatırlatacak artık herşeyden uzaǧım
Kendine iyi bak demek isterdim, gerçi sen hep kendine baktın.
Benim belki süslü kelimelerim yoktu
Ama en azından cesaretli bir yüreǧim vardı
Bir varmış bir yokmuş hikayesi gibi sonlandı ve bitti .
Önemli olan sevmek deǧildi, deǧerli hissetmekti.
Şimdi soracaklar sevmek mi güzel? Yoksa sevilmek mi?
Sevmek desem ateş olur, sevilmek desem ziyan olur.
Yani kısacası zehir olur..
Keşkelerin içinde yüzdüǧüm günlerim oldu
Tek bir nefesle çırpındım, kemiklerime kadar hissettim aǧrılarımı.
Sevmekten bahsetmeyin bir daha ne olur bahsetmeyin.
Depremler oldu hayatımızda, enkaz altında bir ben kaldım, yeterince yaralandım.
Seni ben bu sefer geçmişime yazdım.
Yaşama hevesim çöl oldu, neşemi yine kaybettim.
Yaǧmur yaǧsa bile inanmam artık paslı duygularına.
Bildiǧim son birşey kaldı.
Benim sevgimi, sen hakketmedin..
Kayıt Tarihi : 9.3.2026 22:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!