sardı yine akşamların hüznü
bahar beklerken yine güzmü
bagrımda yanan kor mu közmü
kendimi kendimden aldı akşam
güneşin ışıkları dagların tepesinde
ızdırap uzak degil tam ensesinde
kabuslarla dolu akşamın gecesınde
kendimi kendimden aldı akşam
yalnızlık damarımda dermansız dert
dost olmadıgı gibi kalmadı tek fert
çelikden daha soguk daha da sert
kendimi kendimden aldı akşam
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta