Bir gün beraberce geçtiğimiz yollardan
Yanlız geçmek zorunda kalırsan
Bil ki mecburiyetten,yanında değilim,Beni affet
Sokak köşesine geldiğinde
Bir ses bir ışık göremiyorsan
Bil ki evde değilimdir,Beni affet
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gerçekten de denilecek hiç bir söz bulamıyorum harika
Çoğu şiirinizde olduğu gibi yalın görünen ama derin bir anlatım.
Sevgilerimle...
MERCAN
Tekrar ve tekrar okudum...tek kelime TEBRIKLER....
Çok güzel dost...
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta