Kendimi benzettim kuru yaprağa
Savurdukça savuruyor yel beni
Bir gün gelir beden girer toprağa
Hatırlar mı hiç anar mı el beni
Gönlüm alışmadı sevgiye hazza
Seni seven varsa çekilmez naza
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Azizim!
can-ı gönülden kutlarım kabul buyurun tam puan muhabbetle
buda benden olsun
gel beni gel beni,ne haldeyim gelde gör beni,
düştüm gurbet ele gurbet elde gelde sor beni,
bir hasret-i aşk ki iştiyak ile yakar kor beni,
can öz canım zalım felek yadı elde kor beni......BİLAL ÖZCAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta