Bengi Suyun Seslemi Şiiri - Derya Kızılgöz

Derya Kızılgöz
158

ŞİİR


13

TAKİPÇİ

Bengi Suyun Seslemi

Saatlerin en sefil haliydi
Vakit giydirmek aklıma gelmedi
Sordum tatbiki nedir zembereğin
Söz söylemeye mecali yetmedi
Zaman durdu
Açıldı an
Mekan silindi

Geceleri yıldızların parladığı
Bulutsuz açık bir gökyüzü
Dağ geçitleri arasından süzülüp
Düzlüklere yayıldığında
Bütün dünyayla uyuşmazlık belirir yürekte
Bir sınırdan diğerine uzanan yollarda
Şarkılarla dilden dile aktarılan geçmiş
Gelecekten gelir
Cesur ve şaşmaz yüreklerle yeniden
Onca hengame
Sorgusuz sualsiz daraltırken yerimizi
Sığmıyoruz kabımıza
Dar geliyor dünya
Şarkılar yüreğe konmasa

Güneş battıktan sonra
Sokaklarda dolaşmanın
Cezasını kesen
Kent haydutları sakınımsız
Zorluk ve mahrumiyet karşısında
İncelen insan ruhunun
İz düştükleri sesleri
Dinleyecektik
Kent uykusunda iken
Rüya gibi
Berrak bir gece göğü yayıldığında

İnsan eğer sabahtan akşama dek koşturacaksa
güzel ve derin uyku çekmeden
Uyanamaz
Bir sıçrayışta ayağa kalkamaz
Etrafı görmekte çektiği güçlük
Emri yerine getirmekte aceleci esirin
İyi bir nedeni olmalı
Bir an önce kurtulmak gibi mesela
Bir köşede durmuş izleyenler
Bir köşede durmuş dinleyenler
Bir köşede sırasını bekleyenler
Arasında bir düşmanlık mı var
Gözünü kırpmadan vurmak
Düşmancadır
Bakışlarla vurmak
Sözlerle yahut susarak

Selamsız sabahsız uzaklaşmak gerektiğinde
Ne yana gittiğinden habersiz
Planların hiddetine karşı durmakla meşgul kalanlar
Sahip olduklarını sakınmanın derdinde
Talihsiz hayatların hatıralarına sahip çıkanlara
Hiç abartısız
Kem baktılar
Kimselerin uğramadığı kalp yerinden
Adı yazık

Ardımızdan bağıranlar
Sövüp sayanlar
Yerli yersiz hakkımızda konuşanlar
Yönleri yönümüze denk gelip de
Karşı karşıya düşünce
Bir damla su bulunmayan
Çöller aşmışçasına
Göz yaşlarımızı isterler
İnsan bu hayatta
Karşısına çıkanın
Dost mu düşman mı olduğunu bilemez
Yabancı bir kaygıyla
Birbirini süzenler
Telaşla gelir
Telaşla giderler
Kimse birbirine yetişemez
Arada kim bilir kaç bin yıl var
Düş molası verme vaktine dek
Esaslı bir yol kat etmek nöbetinde
Zamanda tutsak kalanlar

Zaman durdu
Açıldı an
Mekan silindi
İndiğim sığınak
O'nun döşüymüş meğer

Derya Kızılgöz
Kayıt Tarihi : 21.2.2021 14:52:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!