Görmez misin hâlimi, nasıl da çöktüm ben,
Rûhumda açıldı bir cerh-i derûnî.
Bir yalanın peşine düştüm de körden,
Bu şeb-i âhirde idrâk ettim cümleyi.
Zaman imiş meğer en zalim cellât,
Aşkı boğup yerine kin koyan.
Gönlümde açtığın her yara bin âfât,
Uğruna yandığım nârı bile söndüren ferman.
Sözün tükendi artık, suskunluk libâsın,
Bir vakit başkaydı yüzün, şimdi hınç kusarsın.
Nerede ahidler, yeminler — benden kaçarsın,
Şimdi yabancısın, taştan soğuk bakarsın.
2020
Kayıt Tarihi : 17.1.2026 00:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!