Benden Bil Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Geçmiş dilimde paslı bir kilit.
Çölde susuz kalmış gibi her nefeste ciğerime çektiğim sensin.
Sensiz dipsiz kuyulardayım Yusuf misali; biliyorum, gelmeyeceksin.
Yarım kalacak bu masal, hikâye olacak tüm anılarımız.
Ben başkasına "İyi ki varsın" diyeceğim, sen başkasının balkonu altında bekleyeceksin, bir ömür.

​Bu saatten sonra artık benim geçmişim değilsin.
Tek tek çözüyorum dilimin bağcıklarını ve alıyorum sırlı aynalardan suretimi.
Bazı aşklar yaşanmadan biter, ardında da kocaman bir boşluk bırakırmış.
Sen ise bir kefen bırakıp gittin.
​Şimdi yırtıyorum bana biçtiğin zamansız kefeni.
Atarken tek tek tehelleri yüreğimin, kırıyorum içimde kalmış tüm sen zincirlerimi.
Yoksun.

Adı henüz konmamış bir acı olmayı sen istedin, ben ise sadece kararlarına saygı duymayı.
​Belki yeniden güler mavi gözlerim, belki dolanır saçlarım aşk ile bir elin parmaklarına.
Belki de ansızın takılır sevgi halkası parmağıma.
Her şeyi ama her şeyi unut; bir tek bu sözümü unutma:
Benden sonra yatağın hep sıcak, yüreğin ise hep soğuk olacak.
Çünkü buz tutmuş parmaklarımı yüreğime gömüp gidiyorum.
Hoşça kal sevgili, yüreğin her üşüdüğünde benden bil.
​01.09.2026 22:59