Bir varmış, iki çokmuş…
Mutsuz ve yalnızmış insanlık
Dünyalardan birinde;
Kendine sığınmış, korkmuş,
Ya da kokmuş bütün sığınmak istedikleri…
Bir varmış insanlar, iki kalabalıkmış;
Sığamazmış koca sokaklara, büyük sinema salonlarına…
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta