İlk ayaklanmayı bende başlattın sen.Ve bir son veremedim içimde bıraktığın karışıklığa.
Hayat mücadeleme engel olmak için yapılmış bir ihtilaldin; Hükmettin bende kalan azınlığına.
En büyük devrimi bir bana yaptın sen.Belkide en büyük darbeydi yokluğun; Geçmedi inan hala sol'umda...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta