Benim kadar seven var mı bilmem ama,
Hasretin narıyla yanan öz bendedir.
Çiğ sevdalar atılsın ki gönül potama,
Onları ateşiyle pişirecek köz bendedir.
...
Küskünüm yar’e hıçkırıklarımı duymadı diye,
Kızarım gönlüme aklıma uymadı diye,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta