Bencil Şiir Şiiri - Ali Kemal Tavukçu

Ağzımda hüznün türküsü
Kırık bir nakarat geriden gelen,
Gönlümde fırtınadan kalanlar
Bir alev ,birde senin gölgen
Ne varsın ne yoksun,
Bilinmez bir denklem.
Ne baharlar bekledim bir bilsen,
Şimdi şiirler yazıyorum
Dostlarla dertleşip konuşuyorum
Çiçekleri suluyorum
Selam veriyorum yoldan geçene
Kıyamıyorum ne düne ne bugüne
Hepsi de değerli,
Ağzımda hüznün türküsü
Dilimin dolanması bundan.
Sonra kaçıp bu buhrandan
Kimsenin bilmediği
Bir bankta oturuyorum,
Rüzgarlar çarpıyor yüzüme,
Dalgaları izliyorum ne getirdi diye
Biliyorum bu şiir burada bitecek
Hiç kimse seni bilmeyecek
Artık o sahilde başkaları gezecek
Hem sadece bir hayalsin
Kalemime ilham veren
Aklımı oyalayan
Ve hiç benim olmayan
Gözlerime hiç bakmamış
Hiç yaşamamış…
Ağzımda hüznün türküsü
Çok eskilerden…