Ben Yanarım
Yalnızlıklarım en kalabalık yerlerin piçidir
(Yalnızlıklarım en kalabalık yerlerin bitidir)
Aynalar reddeder beni adım düşer
Umursamaz bir hava eser odamda
Ellerim üşür ellerim buz olur
Yinede yanar yüreğim
ben yanarım..
Keskin bir ustura şah damarıma saplanır
Böler orta yerinden şarkılarımı
Böler düşlerimi böler gülüşlerimi
Yenilgilerim büyür yetim kalır
Yetim kalır kahrına umudum
Ellerim uzanmaz sana,
Ellerim usanmaz sana uzanmaktan.
Kırılır orta yerinden bileklerim
Alçıya alınır sevdalar
ben yanarım...
Göz bebeklerimin en karanlık yeri ince bir aydınlık bekler
Adalı poyrazlardan
Yürek denizlerim çalkalanır en narin sözden
Kabarır taşar med'lerim
Sevdalara cinas yara dönük türküler biriktiririm
Cebimin en uzak köşelerinde
Diyemem sevdiğimi kırılır diye korkarım
Kehribar kokulu günler çalmazken kapımı
Turnalar yol alır sevda dağına
ben yanarım...
Ömrümüm en kıy tırık köşelerini
Bir hayal zapt eder
Ben ortada kalır ebelenirim.
Dokunamam sana uzak kalır bedenim
Akrepler boğazlar uykularımı
Her gece bakıp ta bulamadığım
Tavandaki garip noktayı
Karabasanlar çalar elimden
ben yanarım...
yokluğun tahliye olurken
Zincirlere vurup sevdamı
Atarım F tipi yüreğime
O gün sayar;
BEN YANARIM
Kayıt Tarihi : 17.12.2018 16:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!