ben vardım; gülümsemler dolu sabahı,kahkahalarla karşılardı geceyi! ! ! ben gülmeyi öğrettim,sizler bana güldünüz! ! ben vardım; mutlu olmayı hüzün olmadan anlatırdım sahildekilere,ben mutlu oldukça sizler hüzün getirdiniz bana! ! ben vardım; yanlızlığın önemsiz olduğunu çünkü hep bir gölgem olduğunu hatırlattım sizlere, ben yanlız kaldıkça sizler gölgem gibi olamadınız! ! ben vardım; hep vardım umursamadınız, şimdi gidiyorum umrumda değilsiniz! !
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta