Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yaa, öylemi :)))
Atalarımız, "İMAM YELLENİRSE, CEMAAT ÇİŞ YAPAR." demişler Mustafa hoca. Hocalar, avamın mürşidleri, önderleri, numune-i imtisalleri, hal ve kal diliyle nasihleri olmalılar. Gayr-i ciddi tavırlar sergileyen ve şiirlerinde ilim, irfan ve maslahatlı mevzuları mevzu etmek yerine böyle gayr-i ciddi konuları işleyen hocalarımız "SEBEP OLAN İŞLEMİŞ GİBİDİR" hadisinin beyanına göre halkı ciddiyetten ve hikmetten uzaklaştırdıkları için hem kendi veballerini hem de sebep oldukları halkın veballerini omuzlamış olurlar. Berayı malumat!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta