Bir gülüşüne koca dünyayı silmiştim,
Feda ettiğim günlerin hesabını tutmadım.
Seni canımdan bir parça bilmiştim,
Sen ilk zorlukta arkana bakmadan gittin...
Gördüm ki ben senin canın değil,
Elinmişim!
Kaç kere içim yana yana sustum sözüne,
Kırılma diye içimdeki acıyı sakladım.
"Zamanla geçer" dersin bakıp yüzüme,
Yaktığın umutları zaman getirir mi geri?
Beni dert sahibi ettin, ne geçti eline?
Sırtımdan vurduğun izin hesabı ağır.
Ben senin yoluna dürüstçe gelirken,
Sen bana kışı, zehiri layık gördün...
Hangi kapıyı çalsan, hangi yüze sığınsan boş,
Bende bıraktığın o boşluk dolmaz artık.
Sen kendi elinle yaktın o geçmişi,
Adının geçtiği her yere çizgiyi çektik...
Şimdi ne diyor Duygusuz Şair biliyor musun?
Ne bir sitemim var sana ne sorulacak hesabım!
Kendi ellerinle yıktın o dürüst sevgiyi,
Gördüm ki ben senin canın değil,
Elinmişim!
***
Şair: Duygusuz Şair
Yazım Tarihi: 2023
Telif Hakkı: © Bu eser ve tüm telif hakları Duygusuz Şair'e aittir. İzin alınmadan ve kaynak gösterilmeden paylaşılamaz, çoğaltılamaz ve kullanılamaz.
Kayıt Tarihi : 28.07.2026 21:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!