Bu ilk düşüşüm yerlere,
ve bu ilk ihtiyacım,
ilk çaresizlik...
Boşlukta kalan yaralı eli ilk tutan SEN olsaydın.
Bir çölün en kızgın halinde,
çatlamaya gebe dudaklarıma,
akan bir damla su SEN olsaydın.
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta