Bir gün Nasrettin Hoca seferdeyken yorulur,
Dinlenmek amacıyla, bir tarlaya kurulur.
Bir ulu ağaç bulup sırtını ona yaslar,
Aklınca yaratılan nimetleri kıyaslar.
Çıkarır kavuğunu, siliverir terini,
Rabbim, Rabbim, bu işin bildim neymiş Türkçesi;
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...
Devamını Oku
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta