Sormayın bana nerde olduğumu
Ben mi?
Sokağa çık bir dilenci gelecek ona sor beni
Belki bir çöplükte belki de zamanın sonsuzluğun da arayıştayım.
Ben ay karanlığında susuz çöllerin en buhran verici sıcaklığında onun resmi ile ferahlıyorum
Kim bilir belki de kendimi aldatıyorum
Aldatılmış duyguları kendime sevgili ediyorum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta