Ben Gece,Sen Ay Şiiri - Ali Osman Yılmaz

Ben gece,sen ay,
Güneş batınca gökyüzünde,
Buluşurduk her akşam.
Yıldızların önünde,
Sarılıp dans ederdik,
Göz göze bakışır,
Tatlı meltem sıcaklığında,
Öpüşürdük doyasıya.
Tan yeri ağarırken
Başlardı bülbüller ağlamaya,
Bilirdi tüm evren,
Ayrılık vaktinin geldiğini.

Bu akşam yine,
Geldim gün batımında,
Beklerim,ama sen yoksun,
Yıldızlar bile ağlamakta,
Gözlerimde hüzün,
Susmakta bütün evren,
Şimdi hangi ülkenin,
Gecesinde doğmaktasın,