Ben çocukken, hiç oyuncaklarım olmadı,
Her gece ağladım, gözyaşlarım kurumadı,
Çikolata, şeker yiyemedim, yoklukla savaştım,
Derdimi size söyleyemezdim, dermanı yoktur diye.
Ben çocukken, hiç parka gidemedim,
Atlı karıncayla dans edemedim,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Ah cocuklar... gönlünüzle bin yaşayın...
Size sonsuz mutluluklar diliyorum...Saygı ve sevgilerimle...atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta