Ben çocukken bu şehirde
yine fabrika bacaları tüterdi
dört köşesinden.
Ama yine de zemheride
nefes alırdık hepimiz.
Oksijene muhtaç kalmadı
bu gün kadar hiç birimiz...
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




hepimiz bazen özlemle bazen hüzünle anıyoruz eski günlerimizi yüreğine sağlık sevgili şair arkadaşım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta