Memleketimin rengiyle boyalı duvarlarım ,
Bir buruk renk,
Özlemi,sevmesi, acısı,mutluluğu hepsi aynı renk.
Hep aynı tondan yedirildim , aç kaldım bazen , bazen öldüm, bazen yaşamaya boyandım.
En güzel rengim şükürler ile yetinmem oldu.
Şükür ettim, benden çaldıklarına ,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta