Onun gözleri
kimse gibi bakmıyordu bana.
Hiç kimseydim.
Anlam ifade etmiyordum.
Aramızdaki farklar yaşantımıza park etmişti.
Çekiciydi.
Aşk aracılığıyla beni kendi içinden çekti,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




takıntım oldun amaaa!!!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta