Ben Adam Olmam Şiiri - Bayram Karaali

Bayram Karaali
159

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ben Adam Olmam

Önce kulağıma yanlış seslendiler adımı koyarken,
Ezan yanlış okundu, temenni kötü, ses güzel olsada,
Bir garip çocuktum hep, hüzünlü ama yüzü güleç,
Göstermezdim acılarımı, tombul yanaklarımda...

Ergenlik vede gençlik yılları başladı, çaktırmadan,
İsyanı tanıdım, başkaldırıyı ama hüznümü kaybetmeden,
O hep içimde, o her an yanımda vefalı bir dost oldu,
Terketmedi beni, nice dostlar saklansada ayrılmadan...

Hüzün ekmek hüzün su, hüzün aşk, hüzün yaşam oldu,
Erkekler ağlamaza karşı çıktı hep, nemli gözlerimle,
Bırakmak yok, gidemezsine hep boyun eğdim sadakatle,
Niye bu kadar hüzün? niye bu? BEN ADAM OLMAM...

Bayram KARAALİ
14.02.2002

Bayram Karaali
Kayıt Tarihi : 8.3.2002 03:36:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!