Acısını süpürüyordu her sabah güneş doğarken
Ve havanın hep güneşli olmasını diliyordu Tanrı’dan
Yağmurlar yağardı penceresine bazen
Ağlamaya başlardı,
Yalan söylemeyi beceremese de
Kendi kendini kandırmayı başarmıştır hep,
Karanlıklar ölüm geliyordu ona
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Koskoca bir sevgi öldü umut yolunda.
Ve hiçbir zaman seni seviyorum diyemedi kıza
O kızın hasretinde kız onun sevgisinden habersiz belkide
Geçip gitti yıllar sessizce
O yeşil gözler sürekli ela gözlerin hapisinde.
çok güzel şiir yüreğine sağlık
umutlarınızın ölmemesi dileğiyle benimkiler komada
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta