Kendimi kendime anlatamadığım gibi
Hayatı tanımadan hayata atılmak gibi
Yaşamaya çalıştığım bir gün gibi
Sana söyleyemediğim yalnız bir ben varım.
Ne biçim şu dünya ki alışamadığım insanları gibi
Sevmeyi bilmeden aşkı yaşamak gibi
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




MERHABA!
DOĞUM GÜNÜNÜZ VESİLESİYLE UĞRADIĞIM SAYFANIZDA BU GÜZEL ŞİİRLE KARŞILAŞTIM.
TEBRİK EDİYOR, BAŞARILARINIZIN DEVAMINI DİLİYORUM.
SEVGİYLE..
BU İLK ŞİİRİNİZ İÇİN İYİ BİR BAŞLANGIÇ DERİM...DEVAM ETTİRMEN ŞİİR ADINA OLUMLU OLUR...GENÇ ARKADAŞIM....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta