Derin vadilerin arasında yitip giden bir ırmağın sesiyim şimdi.
Gerçek olanlara, hissetmeyi bilenlere söylüyorum şarkımı.
Akıyorum usul usul.
İşte ben! az olan, gizli olan. O benim; yitik olan, hayran bırakan,kıyısında durup serinlemek için yeşile boyanmış ırmak
Sadece dakikalık bir seyir için yol kenarında durulan bir gölüm ben. İki adım ötende zannettiğin, nefesin kesilene dek koşup, ulaşmana ramak kalmışken zamanının dolduğu ve geri döndüğün.Sazlıklarına kuşlar saklamış,kayıklarına maviler asmış,rüzgarı avare
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta