Derin vadilerin arasında yitip giden bir ırmağın sesiyim şimdi.
Gerçek olanlara, hissetmeyi bilenlere söylüyorum şarkımı.
Akıyorum usul usul.
İşte ben! az olan, gizli olan. O benim; yitik olan, hayran bırakan,kıyısında durup serinlemek için yeşile boyanmış ırmak
Sadece dakikalık bir seyir için yol kenarında durulan bir gölüm ben. İki adım ötende zannettiğin, nefesin kesilene dek koşup, ulaşmana ramak kalmışken zamanının dolduğu ve geri döndüğün.Sazlıklarına kuşlar saklamış,kayıklarına maviler asmış,rüzgarı avare
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta