Beni insan yapan duygulardan,arzulardan kurtulmuş gibiyim.
Ne aşk,ne sevgi,ne nefret,ne umut,ne neşe ne de üzüntü hissediyorum artık.
Aklım bir kitabın boş bir satırından ibaret sanki.
Ama devamı gelemiycek gibi.
Sabah demeye bin şahit günlere aralıyorum gözlerimi.
Ama bu uyku değil,sadece bir göz yanılması.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta