Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Bir ben var yine benden içeri Bir ben. Yüreğine sağlık dostum
Tüm düşüncelerimi çıkarıp us'umdan asıyorlar,
Bense hiç birşey söyleyemiyorum.
Oysa çoktan öldürmüşlerdi zamanı ama ne çıkar!
Zamanın olmadığı yerde, düşüncelerin önemi yok zaten..
Bunu bilmiyor zavallılar.
Çok güzel
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta