Sen gideli yâd ellere korkuyorum ben
Yaz aylarım kışa döndü üşüyorum ben
Hazan yeli eser oldu soluyorum ben
Gül bahçemde bülbül ötmez perişanım ben
Ruhum korlanmış alev alev yanıyorum ben
Takılmışım gözlerine çözülmüşüm ben
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta