Belki birgün Yıldız Kenter okurdu bu şiiri,
Nokta diye
Gözyaşı koyardı dizelerin sonuna.
Sen sana yazıldığını bilmeden,
İçlenerek dinlerdin.
Belki sonbaharda bir yaprak dalından düştü diye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok teşekkür ederim.
yüreğinize sağlık zevkle okudum şiirinizi
Çok teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta