yalnızlığın en zengini1957
yol kenarında bekleme beni
yollar yordu denize attım kendimi
bir sahil kasabasında eski iskele
son durağım olabilir sana ulaşmada
orada bekle bir eylül sabahı belki
hasret biter kavuşuruz ne dersin
son bahar sabahları serin olur
üstüne bir şeyler al beklerken üşüme
deniz de kolay değil soğuk üşütüyor
dalgaların serpintileri yeşertiyor umutlar
ufukta beliririm birgün bilemezsin
insanlar bir gün gider kalpler bekler
kalbinde bir ışıksam eylülde olmazsa
bekle en geç aralıkta gelirim fırtılarda
denizden kendimi umudun kollarına atarım
bekle unutma en kötü rüyalarına gelirim ...
şa.12 9 26.......
Kayıt Tarihi : 12.09.2026 16:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!