Konuşmak için sonuna bakarım sözlerin,
Biterken anlamını yitirmiş, geçmiş tüm anılarla,
Yığın yığın önüme serilse de bakarım,
Belki tatlıdır, belki acı...
Yapmacık gülüşün, tatlı dilin kandırabilir beni,
Ben içinde ki şeytanla kaç gece geçirdim bir bilsen,
Aldığın nefeste, teninin kokusunda,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta