Geceleyin saat iki: ay ışığı. Durmuş tren
tam ortasında ovanın. Uzaklarda ışık noktaları bir şehrin,
ufukta titreşir soğuk soğuk.
Sanki derin bir rüyaya dalmış gibi bir insan
ki asla hatırlamayacak orada olduğunu
odasına geri döndüğünde.
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta