Bir kıyamet oldun içimde sevgili kopacağın günü bekliyorum
Gözyaşlarım bulutlardan kopuyor toprakta kök salıyor
Dağlarım dağılmaya hazır volkanı içinde barındırıyor
Yüreğim öfkeyi kendi ateşiyle meçhule salıyor
Bir mahşer oldun içimde sevgili beni saracağın günü bekliyorum
Doruklarda bir kuşatmadır öyle usulca eksilen
Gönülde aşk meşalesidir yandı mı özlemle biriken
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta