Bekliyorum.. Şiiri - Özgür Altay

Bekliyorum…

Geçti ömürden koca bir yıl daha, etti yirmi
Ne de çok biriktirmişim,
Durup düşündükçe o ağızdan bir çırpıda çıkan yirmilerin,
Kim bilir yazıya döksen altından daha kaç tozlu yirmiler çıkar
Beyaz sayfalara, beyaz kalemle yazılmış hikayeler…

Hey gidi dost, heyy!
Hani bir söz vardı “hayatının baharında..”
Biz ondaymışız da haberimiz yokmuş
Gel dost, gel,
Bari biz kandırmayalım kendimizi
Ne için yaşıyorduk biz, unuttun mu?
Elimiz kalem tutmaya başladığından beri,
Kurşun kalemimizi her yontuşumuzda,
Hayatımızın kabuğunu soyarmışız meğer…

Dün bir etrafıma baktım,
Herkes koşturuyor,
Kimisi iyi bir iş, kimisi eş, kimi de para için çabalıyor ya..
Yalan…
Önce para,
Hayır hayır, en son..
Aman ne fark eder ki?
Nasılsa onun için uğraşırken olmadık mı kendimizden,
Baharımızdan…

Bir gün bakabildik mi mehtaba oturup, doyasıya
Seninle günbatımını seyredecektik dağlarda yaylalarda, ne oldu?
Üzülme be dostum, ben bile unuttum
Yaşıyoruz ya şükür,
Elbet ki yaparız bir gün...
Masal..masal..

Bir benim elimde olsa çoktan satmışım bu dünyayı,
Buranın düzeni bu, böyle çizilmiş yazımız..

Yer: Derin bir kuyu
Zaman: Bir ömür
İnfaz: Beslenme çantanda kırık hayallerin,
Mataranda umutların, bu kuyuda sıkışıp kalmak..

Ne zaman çıkarız bu kuyudan, kabuğumuzdan sıyrılıp
Bilemem..
Sen de yarınlarda, bense hiçbir zaman..
Zaten yarınlarda çıkmaz bir sokak değil mi?
Sen hiç gördün mü yarınların bittiğini?
Bitmez dostum bitmez,
Biri biter diğeri başlar..

Ama ben bir yol buldum kendime,
Hayattan izin almışım,
Elimde bir kırık kalem, arkamda anılarım bekliyorum..
Oturmuşum bir taşa deryanın semalarında bekliyorum..
Bekliyorum bir şişe gelecek,
İçinde bir pusula tüm dostlara
Bekliyorum,
Bekliyorum içinde ne yazdığını bile bile bekliyorum,
Bir umutla, sadece bir umut..
Bekliyorum, bekliyorum…