Yoruldum bu dünyanın keşmekeşinden.
Ne insanlar vefalı, ne duygular.
Kaybolmuş girdabın içinde her şey
Ne toprak suya muhtaç nede arı çiçeğe.
Duygular yalnız.
insanlar yalnız.
Toprak yalnız.
Arı yalnız.
Ahh sevdiğim...
Sen bana muhtaç ol. Bende sana.
Belki bu eksikliği tamamlarız.
Murat Kılıçay
Kayıt Tarihi : 12.11.2026 23:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!