Suyun özü çekilmiş solgun damarlarımdan
taşlar bedenimi yakıyor, ıslak toprağım
susuz kuyularda bekler Yusufî dudağım
ümitvarım yolu değiştirilen kervandan.
Yaşam sayısız gülüş çekmiş yanaklarımdan
sinsi rüzgarlar girmiş, mecalsiz bacaklarım
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim