Zalime karşı gelmek; inancımın gereği
Sonuç aldığım çabam methiye beklemesin.
Yanlışa dikkat çekmek yazmamın tek ereği
Cümle hısım-akrabam methiye beklemesin.
Caymam Kâl-û Belâ’da yaptığımız bağıttan
Mazlumlara üzülür, gam alırım ağıttan.
Sözcüklerden ekini biçsem bile kâğıttan
Harman savuran yabam methiye beklemesin.
Dokuz köyden kovulup düşsem dipsiz vadiye
Yine de doğruları söylerim biteviye.
Meramımı açıkça dile getirdi diye
Sazımda inleyen bam methiye beklemesin.
Yüreğime dert girer aldığım her soluktan
İçimdeki kan akar kalem denen oluktan.
Zemheri ortasında farkım kalmaz yoluktan
Sırtımda duran abam methiye beklemesin.
Olur-olmaz şeylerle kurulmasın alaka
Deli desinler amma demesinler yalaka.
Gerçeği haykırınca beklese de falaka
Evdeki yaşlı babam methiye beklemesin.
31.03.2017-Malatya
Kayıt Tarihi : 13.10.2026 13:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!