Beklenen Sevgiliye Şiiri - Üzeyir Uygun

Beklenen sevgili gelir mi bilmem,
Sevdanın ateşi küllenmedi hiç.
Kaderim böyleymiş, bu benim çilem,
Seni beklemekten usanmadım hiç.

Hasretle bakıyor gözüm yollara,
Sorar oldum seni cümle kullara.
Zulüm olan sensiz geçen yıllara,
Sabrettim, umudu kaybetmedim hiç.

Ümit ettim her an gelirsin diye,
Ömrümü adadım bil bu sevgiye.
Bir deli Mecnun'a dönerim diye,
Adını dilimden düşürmedim hiç.

Bekler iken saçlarımı ağarttım,
Bağrım dövdüm, yâr sinemi çürüttüm.
Hayalinle ben kendimi avuttum,
Yüzünü aklımdan çıkarmadım hiç.

Günler geçti, devran döndü, yılmadım,
Yokluğunda bir gün bile gülmedim.
Çok sordular bu derdimin dermanın,
Aşkımı aşikâr eylemedim hiç.

Ne isyankâr oldum, ne de darıldım,
Bazen sana rüyalarda sarıldım.
Düşte gördüm, hayra yordum, sevindim,
Bu sonsuz özlemi yitirmedim hiç.

Üzeyir dünyada bekledin onu,
Araftan geçiyor bu yolun sonu.
Arasat meydanı o hesap günü,
Mahşerde ben yâri görmez miyim hiç?