Hasretim Şiiri - Üzeyir Uygun

Hasretim ben bakışına, nazına;
Kurban olam yar, işvene, sözüne.
Kara kaş altında kara gözüne,
Şimdi hep uzaklardan bakar ağlarım.

Varamadım yar, ben senin yanına;
Kendin düştün bir hoyratın eline.
Çok üzüldüm inan o mahzun hâline,
Şimdi bir kenardan bakar ağlarım.

Eremedim kader, senin vaslına,
Şu feleğin Üzeyir’e kastı ne?
Dert yükledi bu derdimin üstüne,
Şimdi bir viranda yatar ağlarım