Bekir Alim Şiirleri - Şair Bekir Alim

EY YÂR

Filizlenen gönlümde kayboldu bin bir desen
Gecenin karanlığı kopardı seni benden
Ruhum bedende durmaz ecelin elindeyken
Gittiğin günden beri kuş uçmaz penceremden

Karlı dağda kar kalmadı kalkıyor
Aşkın beni kül eyledi yakıyor
Yorgun argın gözler yola bakıyor
Gitme nolur gitme tez gel Fadimem

Bahar gelse bağda gül açmaz kurur

Allah, Allah deyip seslendikçe biz
Titrerdi gökyüzü şu yer şu deniz
Hep birlikte dönen bir değirmeniz
İşte budur sizden farkımız bizim

İlkbaharda açıp dökerken gazel

Sorgu sual etmeden gelip ansızın girdin
Şu zavallı kalbimi çaldın fakında mısın?
Öyle bir sevda ki bu yaktın, yıktın devirdin
Ne varsa yüreğimden aldın farkında mısın?

Hercai olmasaydın ter temiz o sevgimde

DÜŞÜNME

Şevki can gardaşım davet ediyor
Edebi erkânla yanıp tütüyor
Gelin dostlar gelin zaman bitiyor
Düzen böyle sürer diye DÜŞÜNME

Sivas Yazarlar ve Şairler Grubu Yöneticilerimizden olan Sivas sevdalısı değerli Kardeşim ŞEVKİ KAYATURAN’IN önderliğinde 11.10.2010 Pazartesi günü başlatmış olduğu “DÜŞÜNME” isimli ortak grup çalışması yoğun katılımdan dolayı daha önce planladığımız 58 Kıta gününden önce tamamlandığından dolayı 12.10.2010 tarihinde Saat 08.00 itibari ile sonlandırmış bulunmaktayız.

Şevki KAYATURAN Beye Bu güzel ve anlamlı çalışmamıza öncülük edip örnek bir çalışma sergilediği için Teşekkür ediyor Başarılarının devamını diliyorum.

12.10.2010
Sivas Yazarlar ve Şairler Grubu

Hal bilmeyip arzu halim soran yar
Bozulmuş asfaltı yola benzedim
Nerde hani ikrar verip duran yar
Sitem dolu sözlü,kula benzedim

Kilitlendi gönül kapım kapandı

Bir yalvarıştır bu yakarış yar ab
Kuşlar konup göçer durup eğlenmez
Yıkık bir virane şu gönlüm harap
Kimi gelip geçer görüp eğlenmez

Bir pervane gibi döner çemberi

Sevdan yüreğimde kapanmaz perden
Yazım kış etmeden gel karagözlüm
Ömrümün son demi gönül sahnemden
Çekilip gitmeden gel karagözlüm

Açılmış dalında mevsim baharım

Kaşına gözüne kurban olduğum
Gel dersen bu gönül gelmez mi niye
Ya ılık bir nefes ya tebessümle
Gül dersen bu gönül gülmez mi niye

Sevda rüzgârında savrulup durdum