Bir kuru yaprak gibi ardından bakıp kaldım
Savruldukça gidecek zaman benim yerime
Bir vefasız uğruna bir cihana nam saldım
Sana zulüm edecek zaman benim yerime
Ufkumu bir çırpıda has bahçeye dönderdin
Gönül yaylasında dert satan dilber
Derdine düştüm ben at beni, beni
Aşka düşen âşık muhabbet ister
Bandırıp lokmayı tat beni, beni
Sevdamı yaşayıp kal dedin kaldım
Her günü gam dolu biri bin yerde
Başından belayı ata bilmedin
Mutlu bir yuvada devran sürende
Kar üstüne karı kata bilmedin
Ne anlatım deyim bu nasıl devran
Ne söylesem azdır kar etmez sana
Hasretin içimde varı bilmedin
Yıldırmaz kış boran vız gelir amma
Dost mudur düşman mı yarı bilmedin
Bin bir cefa etsen çıkmaz buradan
Ne zaman bitecek bu kış bu boran?
Kaybolan umutlar döner mi bilmem
Ne bir arayan var nede bir soran
Bu yangın bu sene söner mi bilmem
Kim bilir ne halde şimdi nerdesin
Bir daha arayıp sormam vallaha
Sende benim gibi sevmeyeceksen
Kapanmaz bir daha açtığın yara
Gelipte içine gir diyeceksen
Bazen atıp tutup çattığın gibi
Her derdinin biri bin yerde kalmış
Ezilmiş yıkılmış dedeler gördüm
Kimi gam deryası kimi nam salmış
Dem gider içinden ebeler gördüm
Derinden derine çağlayıp akar
Gelmeden yaz baharım bitecek yarınlarım
Yıkıldıkça doğrulup dedim ki yine varım
Hep karıştı bire bir hesap kitap ve karım
Ne kaybettim kendimi ne bir yol bulabildim
Dört kıtaya yayıldı şanımız boydan boya
BEN OLMAZMIYIM
Yastığın yorganın kuş tüyü olsa
Üstünü örtecek kar olmazmıyım
Her gece hasretin içime dolsa
Sevip sevdiceğin yar olmazmıyım
Dokunma derdime dert bende kalsın
Yar gelip merhemi sürene kadar
Ya bir haber salsın ya kendi gelsin
Ben ölmem yüzünü görene kadar
Gözleri Ceylan der kirpik keman ok
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!