Damarımda dolaşan bir kan'ın hevesi bu
Yüzyıllarca sürecek bir ağıt bestesi bu
Yaz Baharı bekleyen belki son nefesim bu
Dolaşıp dilden dile okunmalısın Bestem
Bu Gönül sevdasıyla birlikte çıktık yola
Bilemedim Be Gülüm
Tüm maziyi unutup bu aşkı baştanbaşa
Silmeni istedim’ de silemedim be gülüm
Kalbimdeki bu şavkın yansırken dağa taşa
Bilmeni istedim’ de bilemedim be gülüm
Söz söyleyip söz yazan ben
Hem susup hem de kızan ben
Ben aşığım ben ozan ben
Bilemedin, bilemedin
Dert yüküyüm dert gardaşı
Varıp muhannete derdin arz etme
Sır tutmaz sırrını saçar bilemen
Sen kendini düşün beni dert etme
Başında bir bela açar bilemen
Hele bir güven bak dön bir geriye
BİLEN OLMAZ
Duygularım deryada taştı bir nehir gibi
Falcılara sorarım halımı bilen olmaz
Her güneş batışında içimi sarar tipi
Yar/sen siz gözyaşımı sil desem silen olmaz
Karanlık yol almış gider bir gemi
Süren belli değil iz belli değil
Kar gibi sarsa ne hasretin nemi
Ateş belli değil köz belli değil
Kırılmış direği yoktur yelkeni
Dolaşır dillerde nam-ı ile şan'ın
Mekân belli değil yurt belli değil
Karayel’ler gibi çeker Keşan'ın
Yiğit belli değil mert belli değil
Dertliye han durak dağlar durağım
Bakmayın siz gülüp eğlendiğime
Bahtsızım arkadaş öyle bahtsızım
Gönül yarası var derdi var bende
İç dünyamda yalnız yapa yalnızım
Gül gibi sararıp solurum diye
Kaybettim yolumu yol beni arar
Sorma gard aş sorma bende değilim
Bir hayırsız sevdim yüreğim yarar
Gönlüm yıkık viran handa değilim
Açtı yüreğime onulmaz yara
Bir güzel sevmiştim yüzün görmeden
Ömrümü ömrümden çalıp ta gitti
Tükendi sermayem devran sürmeden
Ne varsa elimden alıp ta gitti
Oysa ne umut ne hayal kurmuştum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!