Yok olmuş kişilikler dünya meta’ı için
Boşa ararsın bir dost yitirilmiş duygular
Tükettik sadakati gelinde bir dost seçin
Kirlettik pınarları k bulanık akar sular
Bukalemun misali her renge bürünürler
Çekilmek istiyorum uzun bir inzivaya
Sessizlik istiyorum çalınmasın kapılar
Paklamak için kalbi ihtiyaç var duaya
Tezgahlar arasında bozuldu bak yapılar
Kalabalık bir şehir caddeler kirli ayak
Bülbülün sesinden bihaber gezen
Kargalar misali ötenimiz çok
Günah batağında yüzdükçe yüzen
Söylediklerinden nasiplenen yok
Eyleme dönmezse söylenen sözler
Çöktü şu gönlüme hazan mevsimi
Kurudu gül dalım soldu yaprağım
Ayaz gecelerde buldum kendimi
Kalmadı sevdalar sarayım kimi
Dumanlı dumanlı şu gönül dağım
Vermişiz kiraya şu aklımızı
Yanlış algıların mahkumu olduk
Gıybetten bihaber kılar namazı
Korkarım bu yüzden belayı bulduk
Kalmadı hiç güven kalmadı dostluk
Gel de şu gönlümü harap eyleme
Alda sar sinemi zülfün teline
Şu kırık gönlüme kem söz söyleme
Terk etme yar beni hayat seline
Melül bakışların sinemi deler
Konarsın çiçekten çiçeğe gönül
Bitmez arzuların artar eksilmez
Yetmiyor bir türlü yetmiyor bir gül
Nazan ı nalansın göz yaşın bitmez
Verseler de sana sarayı köşkü
Kaybettim rotamı pusulam bozuk
sarmış dört yanımı çılgın dalgalar
boğulmuşken şu hayat denizinde
ağart tan yerimi, doğsun sevda güneşim
açılsın gül dalımda tomurcuklar
taşı sevda mevsimlerine
Ne Ararsın
Ne ararsın gönül bilmem ki neyi
Bitmez arzuların nedir emelin
Hazırlan uhraya hu deyi deyi
Gezersin batılda hak söyler dilin
Nedir bu feryadın sitemin kime
Neden yaşatırsın hicranı gönül
Vurdun prangalar şu yüreğime
Usandırdın benden bu canı gönül
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!