Ben ki, kendisiyle didişen bağ korkuluğu benzeri bir kadın;
Şahit olduğu kriz şeylere, içinde çığlar yuvarlayan,
En kıymetlinin herkesleştiği düzene sırıtan,
Her sabah sırlı savaşa “günaydın” diyerek uyanan.
Bu kadar bağışlamak çakılı kaya etti.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta